GÖNÜL ALEMİ UFKUMDA Ki HAYAL . Zaman, bize, ne verdiki, biz zamanı yaşayalım. Yaşamı bize zorla öğretenler çıkarken,kendileri birşey öğrenmiyor hayattan!. Hayatı sadece maddiyat zanneden kupkuru gönüllerin pınarı akmaz ki. Yorgun bir çınar varmıdır , zamana yenik düşen dalları, yere doğru ,sarkmış, koca gövdesine ,yaslanan yaralı gönülleri sakinleştirmekten usanmayan, yorgun bir çınar... Çok güzel bir genç kızdı "o", bakışkarı, yumuşak , hülyalı, utangaçtı , uzun kirpikleri arasından baktığı zaman sanki ruhunu göreceklerinden korkar, o bal rengi gözlerini kapatırdı. Ama şimdi nedense o gözler de fırtınalr esip gürlemekte yağmurun yağması an meselesydi. Koca çınarın etrafında dolanıyor rüzgarın savurduğu upuzun simsiyah saçlarını yüzünden alamıyor , gökyüzüne bakıp çaresizlikle yere dizlerinin üzerine çöktü.. Artık yağmur yağmaya başlamıştı içindeki bütün sıkıntılar akmaya yanaklarından dökülmeye başlamıştı.. Yüreğinde tarifi imkansız bir acı vardı hıçkırıklar arttıkç...